گام‌های ما (۱۴۰۴)

اواخر مهرماه بود که مهدی جلالی به من و تعدادی از دوستان در گروه موسیقی یارآوا اطلاع داد که فرصتی برای اجرای موسیقی در موزه هنرهای معاصر به دست آمده است. موزه تصمیم گرفته بود که رویدادهایی که را برای اجرای موسیقی در موزه تحت عنوان موزیک تِک برگزار کند و برای اولین آنها از گروه موسیقی یارآوا دعوت به عمل آورده بود. اولین تاریخ این اجرا ۸ و ۹ آبان بود و ما کمتر از دو هفته وقت داشتیم تا علاوه بر آهنگسازی همه کارهای لازم برای برگزاری این رویداد از جمله هماهنگی‌ها، برنامه‌ریزی برای تمرین، تماس با نوازندگان و خوانندگان و ده‌ها کار دیگر را انجام دهیم. با کمال مسرت و احساس پیروزی می‌توانم اینجا بنویسم که ما در گروه موسیقی یارآوا موفق به انجام این کار با کیفیتی خوب شدیم. استقبال از اجرا بینظیر بود و علی رغم فرصت بسیار محدود برای تمرین، قطعات با کیفتی بسیار خوب اجرا شدند. 

ولی مهدی جلالی، مدیر هنری گروه یارآوا درباره شرایط این اجرا توضیح داد، گفت که قطعه باید طوری باید که با یک نوبت تمرین به مرحله نهایی رسیده و آماده اجرا شود. یعنی باید طوری نوشته شود که چالش‌های اجرایی آن در یک جلسه تمرین قابل حل شدن باشد. این خود چالشی جدید و جالب برای من بود. من تا به حال در چنین زمان اندکی قطعه‌ای با چنین خصوصیتی ننوشته بودم. 

ایده‌ی اولیه کار به شکل بسیار جالبی خیلی زود به ذهنم رسید و شروع به کار روی آن کردم. در آن روزها من سفری به مشهد رفته بودم و تقریبا بیشتر زمانم را برای این قطعه و پروژه گذاشتم به طوری که به خاطر دارم حتی در راه برگشت به تهران بخشی از متن آواز قطعه را نوشتم. 

روزهای خاطره‌انگیزی بود. فشار کار بسیار زیاد بود ولی بالا بودن هماهنگی و اتحاد گروه به ما قدرت تاب آوردن در برابر آن را می‌داد. 

در نهایت قطعه‌ام به انتها رسید و متن زیر را برای انتشار در بروشور برنامه نوشتم:

آیا در یک گالری می‌توان کنسرت موسیقی برگزار کرد؟ اگر دوستی از من بخواهد که با او به کنسرتی بروم، من قطعاً از او نمی‌پرسم که آنجا چقدر باید راه برویم! چون مانند بسیاری دیگر از مردم، کنسرت موسیقی در ذهن من به شکل نشستن روی یک صندلی و گوش دادن و تماشا کردن تثبیت شده است. همچنین من انتظار ندارم که در یک گالری روی یک صندلی بنشینم و هنرمندان آثار خود را به نوبت در مقابل من و دیگر مخاطبین قرار دهند و من آن‌ها را تماشا کنم! در یک گالری، آثار هنری ثابت هستند و این ما هستیم که در میان آنها قدم می‌زنیم اما در یک کنسرت ما ثابت هستیم و نوازندگان برای اجرای هر قطعه به روی صحنه می‌روند.
در این رویداد، اثر من، گام‌های ما، مانند یک نقاشی در یکی از گالری‌ها قرار گرفته است و به مدت حدود یک ساعت در حال اجراست. شما می‌توانید از دور بایستید و آن را چند دقیقه‌ای تماشا کنید و بعد سراغ باقی آثار در موزه بروید. اما همچنین می‌توانید به میان نوازندگان و خوانندگان بیایید و مانند آنها در دایره قدم بزنید و وارد این اثر شوید و اگر دوست داشتید می‌توانید اجراکنندگان را با خواندن همراهی کنید و نتِ هر قسمت را با صدایتان زمزمه کنید.
و در تمام این مدت لطفاً به هوش باشید که هر از گاهی خبر مهمی می‌رسد…!